Anneke van Giersbergen - Barneveld - Schaffelaar Theater - 9 maart 2019
Gedurende het najaar en een deel van de winter in 2016 stond Anneke van Giersbergen met haar theatershow ‘De Nieuwe Madonna’ in diverse theaters in Nederland. Die solo-voorstelling was een reis door haar jeugd en muzikale invloeden, welke haar vormden tot de zangeres die ze werd. Een professie die ze nu al 25 jaar uitvoert en ons brengt tot een carrière-overzicht in de vorm van ‘Inchecken’. Deze nieuwe theatershow is wederom een akoestische/unplugged optreden, ditmaal met side-kick Ferry Duijsens die het materiaal opnieuw had gearrangeerd.
Het inpassen van 25 jaar in 90 minuten zorgt er natuurlijk voor keuzes. Anneke heeft op zoveel platen meegedaan dat we op minstens het dubbele zouden uitkomen als er zelfs slechts 1 nummer per plaat wordt gekozen. Dus wat missen we? Dingen als “Weltschmerz” of “In difference” van Napalm Death, iets van Ayreon of het recente “Amongst Stars” van Amorphis’ fenomenale ‘Queen Of Time’ en zo meer.
Dat gemis wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de nummers die wel gekozen zijn: “Ih-Ah!”, dat het uitstekend doet in de uitgeklede versie, het stiekem ingepaste “Everwake” uit de tijd dat Anathema nog heerlijke grom-doom maakte (en Anneke hier de partijen van Ruth Wilson overneemt) of een stuk kleinkunst in de vorm van “Zo Lief”. Verder zijn er nummers die voor de meesten redelijk ongekend zijn (“Ik ga slapen” uit de heerlijke kindervoorstelling met Martijn Bosman) tot de voor het grote publiek meest bekende: “Porselein”.
Naast het zingen heeft Anneke nog een paar korte introducties (Annekedotes) bij nummers zoals de oorsprong van “You Learn About It” en het kippenvel bij “To Catch A Thief” van de veel te vroeg gestorven John Wetton. Bij dat laatste memoreert ze hoe ze toch elke keer probeerde om met hem af te spreken (‘over tea’) en bij zijn uitvaart in het piepkleine kerkje aanwezig was, net als de leden van King Crimson en Marillion. Dus daar stonden de leden van Marillion en King Crimson…naast Anneke uit Sint-Michielsgestel. John had geen mooier eerbetoon kunnen krijgen dan de prachtuitvoering door een met vochtige ogen zingende Anneke.
Dat er daarnaast nog ruimte was voor een iets luchtiger aanpak bewees ze al aan het begin van de avond met de vliegtuig-yoga (ook een manier om je publiek te betrekken). De afsluiting van het loepzuiver gezongen “Solveig’s Song” was ook vermakelijk: ‘Bij een vorige show deed iemand extreem zijn best om niet te hoeven niezen tijdens de laatste noot.’. Waarna we nog “Helsinki” van VUUR mochten beluisteren en naar huis gaan met het slaapliedje “Asleep” en een selfie en een handtekening na afloop.
Deze tour bewijst ten overvloede wat voor een fantastische zangeres ze is. Als liefhebber met een brede smaak is zo’n intieme setting een mooie afwisseling. Het optreden bewijst ook het ongelijk van de journalist die ooit schreef dat ‘deze egotrip van een overgewaardeerde frontvrouw geen lang leven is beschoren.’. Nog een paar shows en dan de gitaren weer inpluggen en het heilige VUUR ontsteken!
Het inpassen van 25 jaar in 90 minuten zorgt er natuurlijk voor keuzes. Anneke heeft op zoveel platen meegedaan dat we op minstens het dubbele zouden uitkomen als er zelfs slechts 1 nummer per plaat wordt gekozen. Dus wat missen we? Dingen als “Weltschmerz” of “In difference” van Napalm Death, iets van Ayreon of het recente “Amongst Stars” van Amorphis’ fenomenale ‘Queen Of Time’ en zo meer.
Dat gemis wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de nummers die wel gekozen zijn: “Ih-Ah!”, dat het uitstekend doet in de uitgeklede versie, het stiekem ingepaste “Everwake” uit de tijd dat Anathema nog heerlijke grom-doom maakte (en Anneke hier de partijen van Ruth Wilson overneemt) of een stuk kleinkunst in de vorm van “Zo Lief”. Verder zijn er nummers die voor de meesten redelijk ongekend zijn (“Ik ga slapen” uit de heerlijke kindervoorstelling met Martijn Bosman) tot de voor het grote publiek meest bekende: “Porselein”.
Naast het zingen heeft Anneke nog een paar korte introducties (Annekedotes) bij nummers zoals de oorsprong van “You Learn About It” en het kippenvel bij “To Catch A Thief” van de veel te vroeg gestorven John Wetton. Bij dat laatste memoreert ze hoe ze toch elke keer probeerde om met hem af te spreken (‘over tea’) en bij zijn uitvaart in het piepkleine kerkje aanwezig was, net als de leden van King Crimson en Marillion. Dus daar stonden de leden van Marillion en King Crimson…naast Anneke uit Sint-Michielsgestel. John had geen mooier eerbetoon kunnen krijgen dan de prachtuitvoering door een met vochtige ogen zingende Anneke.
Dat er daarnaast nog ruimte was voor een iets luchtiger aanpak bewees ze al aan het begin van de avond met de vliegtuig-yoga (ook een manier om je publiek te betrekken). De afsluiting van het loepzuiver gezongen “Solveig’s Song” was ook vermakelijk: ‘Bij een vorige show deed iemand extreem zijn best om niet te hoeven niezen tijdens de laatste noot.’. Waarna we nog “Helsinki” van VUUR mochten beluisteren en naar huis gaan met het slaapliedje “Asleep” en een selfie en een handtekening na afloop.
Deze tour bewijst ten overvloede wat voor een fantastische zangeres ze is. Als liefhebber met een brede smaak is zo’n intieme setting een mooie afwisseling. Het optreden bewijst ook het ongelijk van de journalist die ooit schreef dat ‘deze egotrip van een overgewaardeerde frontvrouw geen lang leven is beschoren.’. Nog een paar shows en dan de gitaren weer inpluggen en het heilige VUUR ontsteken!
(Original Post Lords Of Metal 2019)
